ഈ വഴി ഇനിയും...

Tuesday, June 22, 2010

പ്രകൃതി എന്ന പെണ്‍കുട്ടി



പൂമരക്കൊമ്പ്
ചിണുങ്ങി നിന്ന ഊഷരമായ കാറ്റ്
ചിരി കൂമ്പിയ പൂവ്
വരണ്ട ഭൂമിക
ഘനീഭവിച്ച ആകാശം
ചുളിഞ്ഞു കിടന്ന കിഴവന്‍ കാള
വരണ്ട പൊയ്കയില്‍ സൂര്യനെ ധ്യാനിച്ച താമര
അതിലേ വഴി തെറ്റിയെത്തിയ
പെണ്‍കുട്ടി
മരത്തേല്‍ ഒന്നു തൊട്ടു
പൂക്കളെ നോക്കി
ആകാശത്തെയും
മേഘം ഒന്നിളകിയൊഴുകാന്‍ തുടങ്ങി
കാറ്റിന്റെ ശരീരം തണുത്തു
പൂവിന്റെ കണ്ണില്‍ സ്വപ്നം വിടര്‍ന്നു
ഭൂമി അതിന്റെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ നിന്നും
പൂഴ്ത്തിയ ഗന്ധത്തെ പുറത്തെടുത്തു
അരുവിയിലേക്ക് മഴ മദിക്കുകയായിരുന്നു,അപ്പോള്‍
.

3 comments:

ശോഭനം said...

ഭൂമി അതിന്റെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ നിന്നും
പൂഴ്ത്തിയ ഗന്ധത്തെ പുറത്തെടുത്തു
അരുവിയിലേക്ക് മഴ മദിക്കുകയായിരുന്നു,അപ്പോള്‍.

ശ്രീനാഥന്‍ said...

ഒരു ദൃശ്യത്തെ നന്നായി ഒപ്പിയെടുത്ത പോലെ. നല്ല ഉചിതമായ വാക്കുകൾ- അഭിനന്ദനം.

Jishad Cronic™ said...

ശോഭ പരത്തുന്ന കവിത...